หากผืนฟ้าสีหมึกยามคำ่คืนคือเธอ
หากต้นไม้บนผืนดินคือฉัน
หากดาวตกเหล่านั้นคือสัญญาณรักจากเธอ
คืนนี้...
ภายใต้ท้องฟ้าที่ไร้หมู่ดาว...ฉันแหงนมอง
ทุกลมหายใจ ทุกวินาทีที่ผ่านไป...ฉันเฝ้ารอ
ดาวตกที่ว่านั่น...อยู่หนใด?
อ่อ...ลืมไป
คืนนี้ท้องฟ้าไม่มีดาว...
ภาพนี้เป็นภาพวาดประกอบเรื่องที่เขียนเกี่ยวกับ "เส้นขั้นขอบฟ้า"
วาดสดด้วยปากกาหมึกดำขนาด0.2โดยไม่ได้ล่างด้วยดินสอก่อน
เนื่องจากขี้เกียจสุดๆ - -;;
ใช้อารมณ์และสายตาในการควบคุมลายเส้นและ composition โดยรวมของรูป
ตามด้วยระบายพื้นหลังด้วยพู่กันและ Indian ink
ไม่ค่อยถนัดการใช้สีสักเท่าไหร่ ตอนนี้เลยขอจำกัด colour palette ไว้แค่ขาวกับดำก่อน
About this image:
Hand-drawn and scanned.
Indian ink background. Pen drawing.
For the first time in many many years that I'd rather draw than photographing. I have not created so many drawings in a few days like I have in the past days. I'm amazed at myself. o..O Something inside of me is craving for a sense of accomplishment. It all thanks to uni for this never-ending feeling and non-stop stress. Somehow I think I have become a half-workaholic. The reason why I am half-workaholic is because the other half is craving for breaks and rest... I won't get any of those until December... I can't wait.. oTL
No comments:
Post a Comment